Archiwum autora: Michał Poleszko

Porannymi promieniami słońcabudzę zmysły ukojone księżycowym blaskiem.Wiosenna rosa schładza resztki namiętności,której ciało doświadczało tej nocy.Zapach polnych kwiatówdoprowadzają mnie do ponownej ekstazy.Gdzie jesteś Nimfo moich snów?Gdzie się skryłaś Bogini płodności?Dokąd zmierza orszak naszych nagich ciał? Stwórzmy na nowo Eden…Bądźmy w nim … Czytaj dalej →

MocSiłaPragnienieSkrywane uczucia w mleku matkiPoznanie na tylnym siedzeniuWłączona klimatyzacjaDroga na zabezpieczenieKsiężyc w nowiuSędzia liniowy skraca czas erekcjiCzas dogrywki dobiegł końcaNaga prostytutkasprzedaje bilety do swojej komnatyZgasły uczuciaPozostał instynktWystrzelone komórki rozrodczeszukają miejsca do zakotwiczeniaBlask porankuPoranna rosa skrywa tajemnice…

Ponadczasowy przedział moralnościrozłożył baldachim nad moim grzechem.Spojrzałem w oczy Matki ziemidającej mi pokarm życia.Dokąd zmierzam z ciężarem niewinności?Nie wiem!Zabijam szczęcie dnia codziennego,w poczuciu pozornego Ego. Prochy mojej duszyrozsypcie nad ciałem, które spalicie.

W przepaści zapomnienia odkrywam fundamenty mojego JA. Przeznaczenie wyznacza mi ścieżkę do wewnętrznego chaosu. Zakrywam moje demony schematem drogi mlecznej. Staram się go pokonać, Cyklopa desperackiej zagłady. Tylko poparcie Twoje czytelniku da mi siłę…

Poprzez szum morskich fal przychodzisz w moje istnienie. Słowem podkreślasz znaczenie wspólnego poznania. Niedostępność myśli skrywa nasze największe tajemnice. Stoję na szczycie góry wypatrując Cię na plaży przeznaczenia. Przenikam w górski strumień, którym dotrę do Twojego wnętrza. Proszę… Nie zamykaj … Czytaj dalej →

Zakołaczcie proszę do domu niewinności. Drzwi otworzy Wam pokora. Jeżeli jesteś nosicielem dobrego serca bez problemu przekroczysz próg. Będąc w środku przesiąknij każdą cnotą jaką napotkasz. Od dobra przyjmij nowe wskazówki, a te które znasz, przekaż dalej. Szczęście wręczy Ci … Czytaj dalej →

Utkano mnie z nici miłości. Dodano cel mojego istnienia. Poprzez poród wprowadzono do realnego świata, Znalazłem swoje miejsce, naznaczone pięknem poezji. Zapach tego miejsca wprowadza mnie w inny wymiar. Oprowadzę Cię później po tym miejscu, bardziej niż zakazanym. Jak Ci … Czytaj dalej →

Sztuka wymaga poświęcenia…. Poznałem kobietę na bursztynowej plaży, jej włosy zdradzały nadchodzący sztorm. Popołudniowy sen zrodził nocne cierpienie. Stałem się samobójcą poukładanych marzeń. Proszę Cię napisz. Jedna nieformalna wiadomość. Zaszyfrowana treść, którą zrozumie odbiorca. Sztuka nadała nam kody pocztowe w … Czytaj dalej →